ARTIST STATEMENT


In her work, Jolien De Roo questions the relation between the presence and the absence of meaning. She does not limit herself to a single medium, but brings together paintings, drawings, sculptures and writings outlining them by a strange combination of abstract and figurative elements. This way, ambiguous forms become figures inside the scenario of the image. These characters’ existence cannot be contested, but their exact meaning can be discussed. De Roo is intrigued by the idea of creating a universe in which all those persons meet. No work can be understood by itself, and each image questions itself relating to the other pictures. De Roo asks herself how far she can, as an artist, manipulate the meaning she associates to her works; does the act to give a meaning to an image depend exclusively on the viewer or is it the prerogative of the artist as creator?





ONLAND
25.04.14 – 04.05.14
zaaltekst


Opgepast, u betreedt Onland. Het parcours is even aanpassen. Obstakels her en der, schreeuwerige kleurencombinaties die af en toe pijn doen aan de ogen. Je zal er, misschien met vallen en opstaan, wel aan wennen.


De personages die ontstaan door een clash tussen een abstracte beeldtaal en figuratie staren je na. Of net niet. Ze kijken weg. Hoewel, ze kijken helemaal niet. Ze draaien hun hoofd – voor zover ze er een hebben – om. Ze lijken stil te staan in dit gestileerde, toch beweeglijke landschap. Deze ambigue, eigenzinnige beelden suggereren een entiteit, maar zijn in wezen nog op zoek naar hun ware identiteit. Voetstappen lijken te weergalmen, je weet niet wie of wat in aantocht is. Je draait je om, je kijkt, maar de tijd staat even snel terug stil. Freeze! “Bestaan deze wezens wel?” En hoewel hetgeen we zien menselijke eigenschappen vertoont, vervaagt het geheel al te vaak in één massa.


Is die massa dan hetgeen wat prominent is? Is hetgeen we aangereikt krijgen meer dan wat we zien? Krijgen we slechts één woord en vormen we zelf onze zin? Ondoorgrondelijk en toch herkenbaar. De relatie tussen de aanwezigheid en de afwezigheid van een betekenis. Beseffen dat er misschien méér vast te stellen is dan hetgeen voorhanden ligt. En dat je je als maker van de beelden afvraagt in hoeverre je hun betekenis kan manipuleren. Of stuit het zoeken naar die betekenis net op het feit dat er geen te vinden is?